Guy Verhofstadt
Z Wikipedii
| Guy Verhofstadt | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 11 kwietnia 1953 Dendermonde, Belgia |
| Premier Belgii | |
| Okres urzędowania | od 12 lipca 1999 do 20 marca 2008 |
| Przynależność polityczna | Flamandzcy Liberałowie i Demokraci |
| Poprzednik | Jean-Luc Dehaene |
| Następca | Yves Leterme |
Guy Verhofstadt (ur. 11 kwietnia 1953 w Dendermonde, Belgia) – belgijski polityk, premier Belgii w latach 1999-2008.
Spis treści |
[edytuj] Kariera polityczna
Studiował prawo na Uniwersytecie w Gandawie, Belgia. Podczas studiów, w latach 1972-1974, sprawował funkcję przewodniczącego Liberalnego Związku Studentów Flamandzkich. Szybko został sekretarzem Willego De Clercqa, przewodniczącego Flamandzkiej Partii Liberalnej (PVV). W 1982 został przewodniczącym partii PVV. W 1985 został wybrany członkiem parlamentu oraz ministrem ds. budżetu w rządzie Wilfrieda Martensa. W listopadzie 1991 zamienił PVV w partię Flamandzkich Liberałów i Demokratów (VLD), do której przeszli również liczni politycy z innych partii opozycyjnych. Po porażkach politycznych, Verhofstadt zrezygnował i zniknął ze sceny politycznej, by powrócić w roli przewodniczącego w 1997 z odmienionym programem partii.
[edytuj] Pierwszy rząd Verhofstadta (1999-2003)
W wyborach parlamentarnych w 1999, partia VLD została największą partią w parlamencie. Verhofstadt sformułował koalicję rządową z socjalistami, flamandzką partią zielonych oraz trzema partiami walońskimi. 12 lipca 1999 roku został mianowany premierem Belgii. Był pierwszym premierem rządu od 1958 roku, w którym nie znajdowali się członkowie chrześcijańskiej demokracji oraz pierwszym premierem rządu z członkami partii zielonych w Belgii. W 2003 opowiedział się przeciwko inwazji na Irak.
[edytuj] Drugi rząd Verhofstadta (2003-2007)
Po wygranych wyborach w 2003 roku, Verhofstadt sformułował swój drugi rząd, tym razem już bez partii zielonych 12 lipca 2003 roku. We flamandzkich wyborach regionalnych 13 lipca 2004 roku, partia premiera straciła większość wyborców, zajmując trzecie miejsce we Flandrii. W 2004 roku był wymieniany jako jeden z kandydatów na przewodniczącego Komisji Europejskiej, jednak jego kandydatura została zablokowana przez Wielka Brytanię i Włochy. Guy Verhofstadt zasłynął między innymi dzięki propozycji przekształcenia Unii Europejskiej w Stany Zjednoczone Europy, mające na celu utworzenia wielkiego państwa europejskiego.
[edytuj] Wybory 2007 i trzeci rząd Verhofstadta (2007-2008)
W wyborach parlamentarnych 10 czerwca 2007 Flamandzcy Liberałowie i Demokraci nie wywalczyli zwycięstwa jednak zdobyli 18 miejsc w 150-osobowej Izbie Reprezentantów (4. rezultat). Misję tworzenia nowego rządu rozpoczął chadek Yves Leterme. 1 grudnia 2007 w obliczu braku porozumienia zrezygnował jednakże z misji.
W takiej sytuacji król Belgii Albert II na początku grudnia powierzył misję sformowania tymczasowego gabinetu Verhofstadtowi. 21 grudnia 2007 trzeci z kolei rząd Verhofstadta został oficjalnie zaprzysiężony [1]. 23 grudnia 2007 parlament stosunkiem głosów 97 za i 46 przeciw udzielił mu wotum zaufania. Mandat został udzielony na czas do 23 marca 2008, kiedy to premierem miał zostać Yves Leterme. Głównym zadaniem rządu miało być uchwalenie budżetu i stabilizacja sceny politycznej po najdłuższym w historii kraju, trwającym 196 dni, procesie formowania gabinetu. [2]
18 marca 2008 pięć partii belgijskich zawarło nowe porozumienie koalicyjne. 20 marca 2008 Yves Leterme z partii Chrześcijańskich Demokratów i Flamandów, stanął na czele nowego rządu[3].
Prywatnie Verhfstadt jest bratem belgijskiego teoretyka liberalizmu Dirka Verhofstadta.
[edytuj] Kwestia europejska
Guy Verhfstadt podczas wizyty w Warszawie, przedstawił propozycję stworzenia Stanów Zjednoczonych Europy, co oznaczałoby likwidację wszystkich państw Unii Europejskich i stworzenia federalnego państwa europejskiego.
Przypisy
- ↑ "Belgium Finally Gets a Government", TIME, 21 grudnia 2007.
- ↑ '"Belgium's Interim Government Wins Parliamentary Confidence Vote", Bloomberg, 23 grudnia 2007.
- ↑ "Belgium reaches deal on new government", International Herald Tribune, 18 marca 2008.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- (fr)(nl) Oficjalna strona premiera Belgii
Léon Delacroix • Henri Carton de Wiart • Georges Theunis • Aloys van de Vyvere • Prosper Poullet • Henri Jaspar • Jules Renkin • Charles de Broqueville • George Theunis • Paul van Zeeland • Paul-Emile Janson • Paul-Henri Spaak • Hubert Pierlot • Achille Van Acker • Paul-Henri Spaak • Achille Van Acker • Camille Huysmans • Paul-Henri Spaak • Gaston Eyskens • Jean Duvieusart • Joseph Pholien • Jean Van Houtte • Achille Van Acker • Gaston Eyskens • Théodore Lefèvre • Pierre Harmel • Paul Vanden Boeynants • Gaston Eyskens • Edmond Leburton • Leo Tindemans • Paul Vanden Boeynants • Wilfried Martens • Mark Eyskens • Wilfried Martens • Jean-Luc Dehaene • Guy Verhofstadt • Yves Leterme
| Na peronie w Zebrzydowicach |
|
Zatrzymują się tu międzynarodowe pociągi z Moskwy, Wiednia, Budapesztu, Warszawy. Jeżdżą nimi wycieczki, turyści, biznesmeni... Dla wielu Zebrzydowice to pierwszy kontakt z Polską. I co widzą?
|
| Ostatnia taka przysięga |
|
Kilkudziesięciu żołnierzy wcielonych niedawno do 22 Batalionu Piechoty Górskiej było bohaterami ostatniego w historii tej jednostki ślubowania złożonego według dotychczas obowiązujących zasad.
|
| Wielki hazard w małym mieście |
|
Radni uchwalili, że w Chojnicach może działać kasyno gry. To szansa dla miasta, Chojnice będą takim pomorskim Las Vegas - twierdzą lobbyści, hazard jest kryminogenny - uważa opozycja, która boi się demoralizacji młodzieży.
|
| Nowe radiowozy w sądeckiej policji |
|
Sądecka policja wzbogaciła się o dwa nowe radiowozy. Część pieniędzy - na zakup pojazdów - przeznaczyła Wojewódzka Komenda Policji.
|
| Stracił nogę pod lokomotywą |
|
Pijany 35-latek stracił w poniedziałek nogę na kładce dla pracowników PKP, w rejonie leszczyńskiego (Wielkopolskie) dworca. Mężczyznę potrąciła lokomotywa manewrowa.
|