Justynian II Rhinotmetos
Z Wikipedii
Justynian II ( gr. Ιουστινιανός Β΄, łac. Ioustinianos II). Przydomek Rhinothmetos oznacza "Obciętonosy". Żył w latach ok. 669 - 711. Starszy syn cesarza Konstantyna IV i jego żony Anastazji. Wiosną 685 roku został mianowany współcesarzem przez ojca, jednakże razem rządzili jedynie do września tego samego roku. Samodzielnie władał cesarstwem w latach 685-695 i 705-711.[1]
Spis treści |
[edytuj] Pierwszy okres panowania
Za jego rządów dokonano formalnej unifikacji urzędu konsula i cesarza czyniąc z tego ostatniego głowę państwa nie tylko de facto ale także de jure. Był niepopularny w Konstantynopolu, wprowadził rządy terroru. Pomyślnie walczył z Bułgarami i Słowianami. Początkowo utrzymywał pokojowe stosunki z Arabami, dzięki czemu udało mu się odzyskać Armenię, którą ponownie utracił. Prowadził zakrojoną na szeroką skalę działalność kolonizacyjną. W zamian za korzystny układ z Saracenami zgodził się przyjąć i osiedlić w cesarstwie chrześcijańskich Mardaitów, którzy wcześniej prowadzili partyzancką walkę z niewiernymi w okupowanej Syrii. Po zwycięskiej wojnie z Bułgarami i Słowianami przesiedlił kilkadziesiąt tysięcy tych ostatnich do Azji Mniejszej. Sprowadził wreszcie z Cypru w okolice Kyzikosu wielu Cypryjczyków, co doprowadziło do zerwania pokoju z Arabami. Wojna, która wynikła z tego faktu, zakończyła się niepowodzeniem cesarstwa na skutek zdrady oddziału złożonego ze słowiańskich przesiedleńców.
[edytuj] Wygnanie
W 692 cesarz zainicjował Sobór w Trullo, który wprowadził równorzędność między biskupem Rzymu a patriarchą Konstantynopola. Postanowienia te spowodowały opór patriarchy Rzymu Sergiusza. Próba siłowego rozwiązania tego problemu doprowadziła do buntu garnizonu Rzymu i Rawenny przeciwko cesarzowi. Został on obalony w 695, okaleczony przez obcięcie nosa i wygnany do Chersonezu na Krymie. Z obawy o swoje życie uciekł na dwór chagana Chazarów i ożenił się z jego siostrą, która przybrała greckie imię Teodora (ok. 702). Jednakże wpływy, drugiego z kolei, uzurpatora na tronie w Konstantynopolu - Tyberiusza Apsimarosa sięgały aż do państwa Chazarów. Chagan Chazarski był zaś gotów wydać cesarza za cenę dobrych stosunków z nowym władcą Rzymian. Ostrzeżony Justynian zdążył zbiec na dwór bułgarskiego władcy Terwela. Uzyskał od niego pomoc wojskową, z której pomocą wyprawił się na stolicę. Jesienią 705 roku stanął pod murami Konstantynopola, do którego dostał się wraz z garstką towarzyszy przez akwedukt. Jego niespodziewane pojawienie się w mieście wywołało powszechną panikę co umożliwiło mu ponownie przejąć władzę.
[edytuj] Drugi okres panowania
Cesarz sprowadził do Nowego Rzymu swoją żonę i małoletniego syna, który otrzymał imię Tyberiusz i został współrządzą ojca. Justynian okrutnie zemścił się na obu uzurpatorach (pierwszy z nich - Leoncjusz został wcześniej obalony przez Tyberiusza Apsimarosa, pozbawiony nosa i umieszczony w klasztorze). Obu sprowadzono w łańcuchach na hipodrom, gdzie cesarz używał ich jako podnóżka w czasie wyścigu rydwanów. Po tym akcie upokorzenia obaj zostali straceni. Cesarz zemścił się także na mieszkańcach Rawenny, którzy, w jego ocenie, nie dość gorliwie działali w sprawie uwięzienia papieża Sergiusza. Miasto zostało złupione, jego biskup oślepiony, a wielu mieszkańców sprowadzono do stolicy dla dokonania tam egzekucji. Cesarz planował również pomścić swoje krzywdy doznane od mieszkańców Chersonezu. Trzecia z kolei ekspedycja karna wysłana do miasta zbuntowała się jednak przeciw legalnemu władcy i przyłączyła się do buntu, któremu przewodził oficer ormiańskiego pochodzenia - Bardanes. Przybrał on greckie imię Filipikos rebelia Filipikosa (Bardanesa). Kiedy flota z uzurpatorem na pokładzie przybyła do Konstantynopola, mieszkańcy miasta otworzyli przed nim bramy. Cesarz, wraz z całą rodziną, został zgładzony, a jego głowę wysłano do Rawenny i Rzymu gdzie była wystawiona na widok publiczny (711). Wraz ze śmiercią Justyniana i jego syna Tyberiusza kończy się okres panowania dynastii herakliańskiej.
[edytuj] Rodzina
Jego pierwszą żoną była Eudoksja, Justynian II miał z nią jedną córkę:
- Anastazję, zaręczoną z Terwelem Bułgarskim.
Jego drugą żoną była Teodora z Chazarii, Justynian II miał z nią jednego syna:
Przypisy
- ↑ P. Krupczyński [w:]Słownik Kultury Bizantyńskiej, Warszawa 2002, s. 250 - 251.
| Poprzednik Konstantyn IV Pogonatos |
 |
Cesarz bizantyjski 685 - 695 |
|
Następca Leoncjusz II |
| Poprzednik Tyberiusz III |
|
Cesarz bizantyjski 705 - 711 |
|
Następca Filipikos Bardanes |
| Berlusconi o gazie: Włosi mogą być spokojni |
|
Premier Silvio Berlusconi zapewnił, że Włosi nie mają powodów do niepokoju w związku ze skutkami rosyjsko- ukraińskiego sporu gazowego, w rezultacie którego całkowicie wstrzymano dostawy rosyjskiego gazu m.in do Włoch.
|
| Ortodoksyjni Żydzi przeciwko ofensywie w Strefie Gazy |
|
Kilkudziesięciu ultraortodoksyjnych Żydów z ugrupowania Neturei Karta - Strażników Miasta manifestowało w Jerozolimie przeciwko izraelskiej ofensywie w Strefie Gazy.
|
| Sikorski wyśle Polaków na "gazową wojnę"? |
|
Jeśli Rosja, Ukraina i Komisja Europejska będą chciały, Polska jest gotowa choćby jutro wysłać, w związku z rosyjsko-ukraińskim konfliktem gazowym, ekspertów zajmujących się gazownictwem - zapowiedział w TVN24 szef MSZ Radosław Sikorski.
|
| Śmierć Claudiu Crulica: Będzie kolejna ekspertyza |
|
Będzie dodatkowa uzupełniająca opinia biegłych w sprawie śmierci Claudiu Crulica. Obywatel Rumunii w ubiegłym roku zagłodził się na śmierć.
|
| Potrzebna dodatkowa ekspertyza ws. śmierci Crulica |
|
Będzie dodatkowa uzupełniająca opinia biegłych w sprawie śmierci Claudiu Crulica. Obywatel Rumunii w ubiegłym roku zagłodził się na śmierć. Do krakowskiego aresztu na ul. Montelupich trafił z zarzutami kradzieży. Śledztwo w sprawie śmierci Rumuna od kilku miesięcy prowadzi prokuratura.
|